Skip to content

Nog maar 1 nachtje…

mei 23, 2012

De vlaggetjes zijn in huis.

en dan wordt Oskar 1 jaar!

Het eerste levensjaar van Oskar vloog in mijn hoofd voorbij, de afgelopen dagen. Ik dacht aan de verschillende fases die waarin mijn kleine schat zag groeien van een baby die vooral op zijn rug met zijn beentjes en armpjes lag te zwaaien tot de dreumes die aanwijst wat hij wil onder melding van ‘da’ en ‘euh’ en al heel wat stapjes achter zijn loopwagen heeft gezet.

Ook mijmerde ik over de talloze vraagstukken waar ik als kersverse moeder mee te maken had, van voeding tot verzorging, en hoe fijn het was om daar met twee andere ‘new born’ mama’s, vriendinnen C. en K., over te bomen. Hele conversaties zijn er via WhatsApp gedeeld over slaap- en voedingschema’s en al die andere zaken waar ik voor het moederschap werkelijk nog nooit bij stil had gestaan.

Algelopen week alvast geoefend met bakken.

Het moederschap brengt heel wat keuzemogelijkheden met zich mee. Beslissingen die ik moet maken voor mijn kind. Wat is het beste voor hem? Het afgelopen jaar heb ik geleerd om nog meer naar mijn gevoel te luisteren en daar achter te staan; om keuzes met mijn hart te maken. Al moet ik eerlijk bekennen dat het soms best een uitdaging is om naar mijn intuïtie te luisteren. In tijden van vermoeidheid wil het ‘gemakkelijke’ verstand vaak de baas spelen. Wat ik daarvan geleerd heb is dat sommige beslissingen niet direct genomen hoeven te worden.
Morgen is weer een dag en vaak is morgen alles anders.

De traktaties staan klaar!

Vanmiddag dacht ik terug aan de bevalling en aan hoe een jaar geleden ’s middags rond half 4 mijn vliezen braken, maar er nog geen wee te voelen viel. De eerste dag dat ik écht rustig aan had gedaan. Week 39 was net aangebroken en mijn vriend had me die ochtend manend toegesproken: “Vandaag doe jij niks. Blijf nou eens een dag op bed liggen!” Twee dagen ervoor fietste ik nog door het centrum van Amsterdam met mijn bolle buik…

Om een bevallingsverhaal kort te maken: ruim 29 uur later, in het OLVG te Amsterdam om precies 21:00 uur, werd Raf Oskar geboren. En terwijl ik dit schrijf springen de tranen in mijn ogen en ervaar ik opnieuw dat overweldigende gevoel van toen ik hem voor het eerst zag en in mijn armen had. Sindsdien is er iedere dag weer die verwondering en verbazing en vooral de vreugde om het feit dat hij mijn zoon is. Nog 1 nachtje en dan gaan we het vieren!

En een nieuw pakje voor de jarige job…

Advertenties
One Comment leave one →
  1. Hans permalink
    mei 24, 2012 7:57 pm

    Alvast PPRROOFFIICCIIAATT

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: