Skip to content

Eten met de ogen dicht

september 11, 2013

portobelloGisteravond aten we pasta. Eenvoudig, maar lekker.
Speltmacaroni in een vrolijke krul met een tomatensaus vol stukjes courgette. Eigenlijk had ik er nog doperwtjes in willen stoppen, maar die waren helaas niet meer in huis.

In een apart pannetje met een beetje kokosolie en knoflook bakte ik in platte stukken gesneden portobello champignons. Die kwamen bovenop de saus te liggen.  Dat was het idee, maar ik hield ze voor de zekerheid nog even apart.
Oskar had geen zin in kaas en dus maakte ik een topping van edelgistvlokken (vol B-vitamines) en hennepzaadjes (vol eiwitten en omega-vetzuren). Kortom: vega(n) glorie ten top!
Toen ik de portobello op Oskars bordje wilde leggen zei hij: nee, bah vies!
“Maar dat zijn champignons, hele grote! Champignons vind je toch lekker?”
Ik sneed een plak in kleine stukjes. Maar dat mocht niet baten. Oskars mond bleef dicht.
Eigenlijk had hij wel gelijk, zo’n portobello smaakt dan wel goddelijk, maar knap kan ik het ding niet echt noemen. Zeker niet na een bakbeurt.
En dus vroeg ik aan Oskar om zijn ogen te sluiten. Tot mijn vreugde deed hij het.

“Doe nu je mond eens open en proef dan eens zonder dat je ziet wat je eet.” Oskar giechelde, want eten met je ogen dicht is toch best wel spannend! Hij kauwde heel langzaam, met nog steeds gesloten ogen. Alsof hij in een quiz zat en moest raden wat er zojuist in zijn mond gestopt was. Toen keek hij me aan en zei met een grote grijns: “Lekker!”
En zo werd het avondeten toch nog een succes.

Foto: Pinterest

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: